پس از آنكه شاه عباس اول صفوي اصفهان را به پايتختي انتخاب كرد فهاليتهاي وسيعي براي ساختن قصرها و پلها و مساجد تاريخي آغاز شد. طرح ايجاد گردشگاهي مانند چهارباغ هم در همين سالها به وجود آمد و دستور احداث آن صادر شد.
ابتداي خيابان چهارباغ عمارتي بود كه آن را كاه «جهان نما» مي گفتند. در زمان صفويه سرتاسر اين خيابان بسيار زيبا تاكنار رودخانه كه در حدود 1 مايل طول آن است پوشيده از باغهاي باشكوه و زيبا بود. در طرف شرق باغ بلبل، باغ توت و باغ درويشان قرار داشت. در طرف غرب هم باغ تخت و باغ هشت گوشه و تاكستان واقع شده بود .
سياحان خارجي كه در آن روزگار به اصفهان آمده اند مي نويسند در كنار خيابان چهارباغ ديوارهاي منظم و يكساني وجود داشت كه باغهاي دولتي در داخل آنها واقع شده بود و ورود مردم به آنها آزاد بود.
مدخل اين باغ ها با نظم و ترتيب خاصي در مقابل يكديگر واقع شده بودند و بر بالاي هر يك عمارتي كوچك اما بسيار زيبا ساخته شده بود. تعداد اين باغها بسيار زياد بود و قرينه سازي در آنها به حدي رعايت شده بود كه واقعاً جذاب و ديدني بود .
كنار پياده روهاي خيابان نيز سنگفرش بود تا انسانها به راحتي عبور كنند. خيابان چهارباغ به وسيله پل الله ورديخان يا سي و سه پل به آن سوي شهر مرتبط مي شد و به باغ بسيار زيبائي منتهي مي شد كه «باغ هزار جريب» ناميده مي شد.
البته خيابان هاي متعدد ديگري نيز چهار باغ را قطع مي كرده اند كه به زيبايي چهار باغ را قطع مي كرده اند كه به زيبايي چهارباغ نمي رسيده اند. اما آنها نيز براي خود دنيائي از جذابيت و زيبايي داشته اند برخي از مورخين علت نامگذاري اين خيابانها را باغهايي مي دانند كه در اطراف خيابان چهارباغ قرار داشته اند. معروف ترين اين باغها باغ فتح آباد و هشت بهشت و عباس آباد بوده اند. به مرور زمان باغهاي اطراف خيابان به خانه هاي مسكوني و مغازه ها و تجارتخانه ها تبديل شده اند.
در دوران معاصر خيابان چهارباغ به صورت يكي از شريانهاي اصلي عبور و مرور شهر اصفهان آمده و به جاي درختان كهنسالي كه از بين رفته اند درختان تازه نشانده اند.
در حال حاضر خيابان چهارباغ از گردشگاههاي مشهور شهر اصفهان است كه به سه قسمت تقسيم مي شود. از ميدان شهدا تا ميدان امام حسين (ع) چهارباغ پايين ناميده مي شود .
از ميدان امام حسين (ع) تا ميدان انقلاب چهار باغ عباسي و از دهانه سي و سه پل تا هزار جريب چهارباغ بالا ناميده مي شود .